هفتاد و دو جان

يك شب به ياد زندگی از غم نوشتم

از ناله های عاشقی ماتم نوشتم

افسوس که رفتند از بر ما ماه رويان

هر آنچه گويم از مصيبت كم نوشتم

هفتاد و دو جان از بدنها پركشيده

از آن می ناب الهی سر كشيده

هفتاد و دو عاشق به معشوقش رسيده

سخت است اگر لب تشنه بر كامش رسيده

هفتاد و دو بازيگر بازيچه ی عشق

با هم نوشتند از غزل ديباچه ی عشق

معيار عشق را از غم و شادی نوشتند

با خط خونين وصف آزادی نوشتند

رفتند كه تا اوج شهادت پر بگيرند

در عرش حق اين زندگی از سر بگيرند

رفتند كه ماندن را نمايند جاودانه

شعر شهادت را سرايند جاودانه

در بزم حق شوری دگر بر پا نمودند

از عشق نوری دگر بر پا نمودند

اينجا نماز عشق در محراب جان است

سجده گه مظلوم ترین مرد جهان است

ماه دلارام...